• Even wat minder.

    20 feb 2019

  • Even wat minder

    Wim van Hanegem zei gisteren in zijn wekelijks column in het AD dat naar Feyenoord kijken nog erger was dan zijn verjaardag vieren. Ik moest even nadenken wat hij hier nu mee bedoelde.

    Zondag beloofde de mooiste dag van het weekend te worden. De lente deed wel weer heel vroeg zijn intrede in Nederland. Vroeg in de ochtend mijn wekelijkse duurloopje en daarna lekker in de tuin uitzweten met een kopje koffie. Wat was het geweldig weer om hard te lopen en wat verheugde ik mij op de wedstrijd van VVIJ tegen SVV. Twee ploegen die allebei wilden winnen om op de tweede plaats achter TOGB te komen. Ik pakte rond half twee mijn fiets om nog even een glimp te kunnen opvangen van de warming up. Het terras zat al bomvol met al uitgespeelde teams van al eerder die ochtend gespeelde wedstrijden en meegereisde supporters vanuit Schiedam. Kortom een entourage die past bij deze subtopper.

    SVV begon feller en was ook direct gevaarlijk. De bonkige spits van SVV maakte het onze verdediging erg moeilijk. Het was lastig voor VVIJ om onder deze druk uit te voetballen. Toch kregen we wel wat kansjes maar hadden helaas het vizier niet op scherp. Na een terecht gegeven gele kaart voor de spits van SVV werd de wedstrijd wat grimmiger. Over en weer waren er wat irritaties waardoor de scheidsrechter veel moest fluiten. De overtreding van Nico bij de cornervlag was volledig onnodig. Een gele kaart was niet meer dan logisch en stond direct op scherp. Het veldspel werd er door beide ploegen niet beter op. Bijna had Nico zijn tweede gele kaart te pakken maar de scheidsrechter hield gelukkig de kaart op zak. De meegereisde supporters waren het vaak niet eens met de leidsman waardoor de scheidsrechter de kop van Jut werd.

    In de tweede helft werd het veldspel van VVIJ steeds slechter. Er werd gemopperd op elkaar en van enige opbouwende kritiek was mijns inziens geen sprake. Voorin verloren we wel heel veel duels en werd er domweg niet meeverdedigd als weer eens een verdediger op avontuur ging. Ook was het voor de keeper van SVV telkens een koud kunstje om de lange ballen die voorkwamen uit de lucht te plukken. Een verkeerde inspeelbal vanaf de rechter kant leidde het doelpunt van SVV in. De bal werd onderschept en binnen een mum van tijd stond de rappe buitenspeler oog in oog met Stefan, 0-1. Je zag het aankomen. VVIJ kon het spel niet maken. SVV loerde op de counter en werd beloond met hun spelwijze. Het werd slechter en slechter. SVV wilde niet meer en VVIJ kon het niet. De supporters van de gasten hadden het al een tijdje gemunt op de scheidsrechter en gingen hem nu openlijk beledigen voor weer een gele kaart die hij aan een SVV speler uitdeelde. Het kwam voor VVIJ in deze wedstrijd niet meer goed. Het absolute dieptepunt werd in de blessuretijd bereikt. Niet een tweede doelpunt maar twee rode kaarten voor onze keeper. De eerste was het gevolg van een tweede gele kaart en nadat hij de scheidsrechter belaagde uit pure frustratie kreeg hij nog een rode kaart. We verloren in deze wedstrijd niet alleen de drie punten maar waarschijnlijk ook voor langere tijd onze keeper. Wat een zo mooie middag had moeten zijn eindigde in een diepe deceptie voor onze jongens. Doorgaans ben ik als trouwe supporter positief en zie altijd aanknopingspunten maar nu is VVIJ het even kwijt en dat gaat me aan het hart. In het veld gaat er gewoon veel te veel verkeerd. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat opeens niemand meer kan voetballen. Daar geloof ik niet in. De verdraagzaamheid onderling lijkt wat broos. De teamgeest van voor de winterstop en na het fantastische trainingskamp in Turkije is even verdwenen maar de wil is er wel degelijk.. Een overwinning kan zomaar een kentering brengen en dan ben je dit soort wedstrijden snel vergeten. Nil volentibus arduum; Niets is moeilijk voor hen die willen…..

    Ik snap de kromme. Hij is gewoon de allergrootste supporter van Feyenoord. Ik ook en van VVIJ.

    PL