Het seizoen loopt bijna op zijn einde. De kampioenen zijn bekend. Evenals de degradanten, promovendussen en de overgrote meerderheid aan teams die in de middenmoot zijn geëindigd. Het jaar kende weer wedstrijden op grasmatten als een biljartlaken en op velden waarop je je in de Sahara waant. Wedstrijden met terechte en onterechte kaarten, met mooi en minder mooi voetbal, maar altijd met als doel: lekker voetballen!

"Het is weer mooi geregeld hier bij VVIJ." De cynische ondertoon van de meneer, die naast me staat te kijken naar het warmlopen van zijn zoon, komt uit zijn tenen. "Het clubhuis ging ook pas negen uur open terwijl we om kwart voor moesten verzamelen. Heb ik daarna nog tien minuten op m'n koffie moeten wachten, weer een fijn begin van de zaterdag!"

Vraag het aan een willekeurig seniorenlid dat langer dan 5 jaar bij VVIJ voetbalt, en hij zal je vertellen dat onder hem alles goed was. Als je een scheidsrechter nodig had, stond die er. Komende zondag vrij? Oefenwedstrijd werd zo geregeld. Tegenstander komt niet opdagen? Ik regel wel een trainingsveld voor je jochie. Kortom, een wedstrijdsecretaris waar elke club van droomt.